De valkuil van almaar beter
De manier waarop we werken versnelt. Denk aan de impact van AI. Efficiëntie, sluitende oplossingen en steeds verbeteren staan centraal. Die beweging biedt kansen, maar roept ook een belangrijke vraag op: wat als we de logica van steeds beter presteren te ver doortrekken naar mensen en teams?
Het kan altijd beter. Of toch niet?
Een project is afgerond, een doel is bereikt, een opleiding gevolgd. En meteen komen vragen als: Wat kan beter? Wat kan sneller? Wat kan efficiënter?
De drang om vooruit te gaan, brengt ons veel. We leren, vernieuwen en verleggen grenzen. Ook in organisaties is de aandacht voor groei, ontwikkeling en resultaten waardevol.
Maar wanneer wordt beter een doel op zich? Wanneer ontstaat het gevoel dat het nooit genoeg is? Dat we altijd nog iets moeten bijleren, verbeteren of bewijzen?
Annette Nobuntu Mul stelt in Het Optimist Magazine een vraag die ons inspireert: niet ‘hoe kan het beter?’ Wel, ‘hoe kan het completer?’.
Dat spreekt ons aan. Mensen zijn geen machines die je steeds verder kunt optimaliseren. We hebben niet alleen talenten en ambities, maar ook gevoelens, twijfels, behoeften en grenzen. Groei en ontwikkeling gaan niet alleen over wat we nog kunnen leren of bereiken, ook over wie we willen zijn, hoe we ons willen verhouden tot anderen en wat we samen tot stand willen brengen.
Je hoeft niet alles zelf te kunnen
In veel organisaties ligt de nadruk op persoonlijke kwaliteiten en individuele prestaties die vorm krijgen in persoonlijke ontwikkelingsplannen. Dat kan waardevol zijn, als we daarbij ook aandacht hebben voor onze afhankelijkheid van elkaar en van de context rondom ons.
Niemand heeft alle talenten in huis. Niemand ziet het volledige plaatje. Wat voor de ene vanzelfsprekend is, is voor de andere een hele uitdaging. En precies daarin schuilt een enorme rijkdom.
In een team wordt dat zichtbaar. De ene collega brengt structuur, de andere ziet nieuwe mogelijkheden. Iemand stelt doorgaans kritische vragen, terwijl iemand anders goed aanvoelt wat er leeft in de groep. De ene denkt graag vooruit, de andere zorgt ervoor dat ideeën ook werkelijkheid worden. Wanneer een team al die verschillen weet te benutten, ontstaat er iets wat niemand alleen had kunnen realiseren.
Dat vraagt dat we ruimte geven aan gesprekken, aan reflectie en andere perspectieven. Dat we nieuwsgierig blijven naar wat we zelf nog niet zien en erkennen dat we anderen nodig hebben. Niet ondanks onze verschillen, wel juist dankzij die verschillen. Completer worden betekent dan dat je samen meer mogelijkheden creëert.
Ik ben wie ik ben dankzij de ander
Een gedachte die hierbij aansluit, vinden we terug in de Ubuntu-filosofie: Ik ben omdat wij zijn, en wij zijn omdat de aarde is.
Die gedachte zet ons mensbeeld in een ander licht. We zijn geen individuen die los van elkaar hun weg zoeken. We worden mee gevormd door de mensen met wie we leven en werken, door de relaties die we aangaan en door de gemeenschappen waarvan we deel uitmaken.
Denk aan iemand die je ooit vertrouwen heeft gegeven op een moment dat je zelf twijfelde. Een collega die je een andere kijk op een situatie aanreikte. Of iemand die een kwaliteit in jou zag die je zelf nog niet had ontdekt.
Dat geldt ook voor organisaties. Een sterke organisatie bestaat niet uit een stel sterke individuen. Ze ontstaat en groeit wanneer mensen elkaar versterken, verantwoordelijkheid delen en zich verbonden voelen met iets wat groter is dan hun persoonlijke opdracht.
Die verbondenheid reikt verder dan onze directe omgeving. Ook de samenleving en de natuur maken deel uit van het grotere geheel waarvan we afhankelijk zijn. De vraag wat we bijdragen aan de samenleving, verdient daarom minstens zoveel aandacht als de vraag wat we zelf bereiken als persoon of organisatie.
Van individuele efficiëntie en groei naar gezamenlijke betekenis
Wat betekent dat concreet voor leiders en teams?Voor ons begint het met het stellen van andere vragen.
Van Wat wil ik leren? naar Wat kunnen we van elkaar leren?
Van Hoe kan ik mijn prestaties verbeteren? naar Hoe kunnen we elkaar versterken?
Van Wat wil ik bereiken? naar Wat willen we samen mogelijk maken?
Wij nodigen teams altijd uit om successen ruimer te bekijken. . Niet als de som van individuele prestaties, maar ook als de kwaliteit van samenwerking, de ruimte die mensen krijgen om bij te dragen en de betekenis die ze samen creëren.
Bij Ilfaro geloven we in de kracht van die beweging en in gesprekken waarin verschillende perspectieven elkaar aanvullen. Van beter naar completer. Van ik naar wij. Van wat we samen zijn naar wat we samen doen om méér van betekenis te zijn voor de samenleving.
Blog geïnspireerd op de column ‘Van beter naar completer’ van Annette Nobuntu Mul, Optimist magazine, september/oktober 2026.
